Konferencja braterska w Brunstad
W czwartek 16 października ponad 70 braci z Polski poleciało do ośrodka konferencyjnego Brunstad w Norwegii, żeby wspólnie z kilkoma tysiącami innych braci z całego świata spędzić razem weekend.
W czwartek 16 października ponad 70 braci z Polski poleciało do ośrodka konferencyjnego Brunstad w Norwegii, żeby wspólnie z kilkoma tysiącami innych braci z całego świata spędzić razem weekend.
W planach były nabożeństwa, uroczystość, „sing along” i inne, mniejsze i większe wydarzenia, które razem sprawiły, że ten czas był tak wspaniały. Mężczyźni z całego świata zaczęli się zjeżdżać już w czwartek. Popołudnie i wieczór były pełne luźnych rozmów przyjaciół, którzy bardzo cieszą się, gdy mogą zobaczyć i porozmawiać z innymi, których nie widzieli od ostatniej wizyty w Brunstad.
W piątek po wspólnym śniadaniu było pierwsze nabożeństwo. Kilka tysięcy braci spotkało się w sali głównej, gdzie brat Kåre Smith zaczął, witając z szerokim uśmiechem wszystkich, którzy przybyli na konferencję. W pierwszej przemowie bratu Kåremu bardzo leżało na sercu to, żeby każdy słuchał tego, co mówi do niego Duch Boży:
Mówię więc: Według Ducha postępujcie, a nie będziecie pobłażali żądzy cielesnej.
Gal. 5;16
Chodzić w Duchu to nie znaczy tylko mieć Ducha Bożego, ale też postępować według tego, co On mi mówi. Zakon jest kluczowy, bo pomaga dojść do momentu, gdy widzisz, jak bezsilny jesteś we własnej woli. Wtedy Jezus może cię wykupić. Wtedy dostajemy moc do działania z góry, która daje nam możliwość do życia tak, jak żył Jezus – całkowicie wolni od świadomego grzeszenia:
Lecz Bogu niech będą dzięki, że wy, którzy byliście sługami grzechu, przyjęliście ze szczerego serca zarys tej nauki, której zostaliście przekazani.
Rzym 6;17
Co za wspaniałe życie! Po bracie Kåre Smith słyszeliśmy innych braci, takich jak Bjørn Nilsen czy Trond Eriksen, którzy podkreślali to, by chodzić w świetle, o jakim słyszeliśmy w pierwszej przemowie. Później słyszeliśmy braci, którzy przyjechali z różnych części świata, którzy wyrażali wdzięczność za możliwość życia takim życiem, jednocześnie budując resztę osób na zgromadzeniu. Wszystko to było przeplatane wspólnymi pieśniami z naszego śpiewnika Drogi Pańskie. Po nabożeństwie było wiele rzeczy, które można było robić – sauna, Walk’n Talk, wspólne granie na instrumentach, różne turnieje, np. siatkówki halowej, w którym wzięły udział dwie polskie drużyny, które doszły do ćwierćfinału oraz 1/16! Tego typu aktywności ciągnęły się przez cały weekend, a obok nich nie zabrakło też nieformalnych odwiedzin czy innych tego typu form luźnego spędzania czasu.
W sobotę o 11:00 znowu było nabożeństwo ze wszystkimi braćmi – tam Kåre zaczął od wersetu:
Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem, stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.
2 Kor. 5;17
Nowe stworzenie, które już nie grzeszy świadomie, ale jest pełne zwycięstwa nad tym, co mieszka w ciele – to jest właśnie „Jezus w nas”. Brat Kåre zaznaczał również, że walczymy przeciwko szatanowi i mocom ciemności, nie innym ludziom. Powinniśmy się oczyszczać tak długo, aż nie będziemy mieli nic przeciwko żadnemu innemu bratu. Osobiście polecił on takie nastawienie, jakie on miał po tym, gdy dostał napomnienie w tym kierunku od innego brata – mieć takie założenie, że wszyscy w zborze chcą tylko dobrze. Przez upadek w grzech ludzi można określić jednym słowem – pycha. Jeśli chce się służyć Bogu, to trzeba zaprzeć się samego siebie. Szatan może nas zwieść tylko przez to, że będzie nas kusił. Jeśli moje serce jest zamknięte na to, co on ma mi do powiedzenia, to w żaden inny sposób nie może mi nic zrobić. Brat Kåre zakończył przemowę wersetem pełnym nadziei:
Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Chrystusa Jezusa.
Fil. 1;6
Później inni bracia, między innymi brat Jan Hein Staal z Holandii czy Rolf Berge z Niemiec, napominali do kontynuowania biegu w wierze. Gdy przychodzą różne sytuacje, gdy widzę moją naturę i jaki jestem jako człowiek, mogę się cieszyć, że jestem powołany do tego, żeby stać się uwolnionym od wszelkiego grzechu.
Wieczorem miała miejsce być może najważniejsza część całego weekendu – uroczystość, której tematem było dziedziczenie obietnic przez wiarę i cierpliwość. Wieczór zaczął się od urywków z pism braci przeplatanych razem z różnymi wykonaniami pieśni ze śpiewnika „Dróg Pańskich”. Duch przychodzi przez wiarę. W starym przymierzu nie dało się otrzymać Bożej natury dlatego, bo ludzie żyli pod zakonem. Robiąc wszystko, co mogli, w swojej sile i tak nie byli w stanie dotrzymać wszystkich wymagań zakonu. Brat Kåre dalej napominał: gdy jesteś już zmęczony tym stanem i widzisz, że we własnej sile nie jesteś w stanie nic zrobić – wtedy przychodzi Duch Święty. Dostajemy moc z góry, żeby robić rzeczy, których wcześniej nie potrafiliśmy.
Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie.
Mat 11;28
Tak możesz zostać poprowadzony do pełnej wiary:
Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.
Gal 2;20
Żyjąc tym życiem, mogę stać, gdzie stoję, oczyszczać się i uniżać się. Bóg jest Bogiem żarliwym. Stań się tak żarliwy jak On, a On wzmocni cię, będzie z tobą i doprowadzi cię do wspaniałości i na Syjon. Po przemowie Kårego również przemawiało kilku braci, po czym były trzy pieśni w wykonaniu trzech różnych grup – bracia z Bergen w Norwegii zaśpiewali pieśń nr 166 z Dróg Pańskich „Bóg Królestwa nie wznosi ze słów”, bracia z Holandii zaśpiewali nr 287 „Ty, który wiarę masz w sercu swym”, a bracia z USA zaśpiewali pieśń nr 257 „Alleluja, alleluja!”. Po każdym z tych wykonań kilku ze śpiewaków składało świadectwo wdzięczności i nadziei.
W niedzielę, w ostatni dzień konferencji, o 11:00 było poranne nabożeństwo. Brat Kåre na tym nabożeństwie skupił się na tym, żeby przekazać, jak duża powaga leży w tym, żeby zachować się w czystości od grzechów wszeteczeństwa, nieczystości i tym podobnych:
Uciekajcie przed wszeteczeństwem. Wszelki grzech, jakiego człowiek się dopuszcza, jest poza ciałem; ale kto się wszeteczeństwa dopuszcza, ten grzeszy przeciwko własnemu ciału. Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym.
1 Kor 6;18-20
Umartwiajcie tedy to, co w waszych członkach jest ziemskiego: wszeteczeństwo, nieczystość, namiętność, złą pożądliwość i chciwość, która jest bałwochwalstwem, z powodu których przychodzi gniew Boży.
Kol 3;5-6
Hiob zawarł umowę ze swoimi oczyma, że nie spojrzy pożądliwie na pannę. To w pierwszej myśli wszystko się przesądza. Gdy pierwsza nieczysta myśl od razu jest wyrzucona, to nie jest możliwe, żeby zrodziło się z niej coś więcej. Musimy mieć takie nastawienie, żeby zrobić wszystko, aby zachować się w czystości. Jeśli ktoś świadomie leży w tych grzechach, to nie może być w uświęceniu. Po przemowie brata Kårego usłyszeliśmy kilkadziesiąt krótszych świadectw braci z całego świata w praktycznie każdym wieku – od młodego chłopaka po starszego mężczyznę. Wiele z nich wyrażało wdzięczność za powołanie do takiego życia, które było zwiastowane przez weekend. Po nabożeństwie bracia z całego świata powoli zaczęli wracać do swoich miejsc zamieszkania, wdzięczni za to, co mogli przeżyć i wzmocnieni w wierze do codziennego boju z grzechem.









